ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 230 / 5

ประโยค - พระจินปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 134 พ้องทั้งหลาย ก็ไม่มีเพื่อด้านทาน, เมื่อบุคคล ถูกความตายครองแล้ว, ความตายทานในญาติ ทั้งหลายย่อมไม่ม, ดังนี้แล้ว เป็นผู้รวมนิสิต พึงชำระทางเป็นที่ไปพระนิ

เนื้อหาเกี่ยวกับการด้านทานและความสำคัญของความตายในบริบทของญาติ พบว่าเมื่อคนถูกความตาย เขาไม่สามารถทำเพื่อการด้านทานได้ แม้ว่าจะมีการให้ข้าวและน้ำในชีวิต การป้องกันความตายจึงเป็นสิ่งที่สำคัญและไม่สามาร

ประโยค - พระธีมปทุมุตตะคาถาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 135 และกันแล้ว เป็นผู้สำรวม คือรักษา ได้แก่ คุ้มครอง ด้วยปราศจาก- ศีล ๔ พึงชำระทางมงคล ๘ เป็นที่ไปพระนิพานให้หมดจดโดยเร็บ ด่วน ในกลางบเทศนา นางปฏาจาา ตั้

เนื้อหาในบทนี้เน้นถึงพระธีมปทุมุตตะคาถาที่เกี่ยวข้องกับการรักษาศีลและการปฏิบัติตามมงคลเพื่อไปสู่พระนิพาน โดยเฉพาะเรื่องราวนางปฏาจาที่บรรลุอริยผลต่างๆ เช่น โสตาปัตติผล การสำรวมตนและการคุ้มครองตนเองจากค

ประโยค - พระอธิษฐานบัติถูกกลั่นแกล้ง ภาค ๓ - หน้า 136 ๒๑. ปกิณณวรรค วรรณนา ๑. เรื่องบูรพกรรมของพระองค์* [๒๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในเววกวัน ทรงปรารภบรรพ- กรรมของพระองค์ คัสสระธ

เนื้อหาพูดถึงบารมีของพระศาสดาในช่วงเวลาที่พระองค์ประทับอยู่ในเมืองไฟาลัย โดยเน้นการพูดถึงบูรพกรรมและสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตามบริบทของเมืองในอดีต มีการอธิบายถึงความเจริญรุ่งเรืองและสภาพความเป็นอยู่ในช่วง

ประโยค - พระอภัยมณีถูกฉีกแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 137 นั่น ๆ มนุษย์ทั้งหลายได้ตายมากกว่ามาก เพราะอุปะวะที่คิดจาก อมนุษย์ อวิฑวัต โรคเกิดขึ้นแก้แล้วก็ทั่งหลาย เพราะความปุจฉูล ด้วยลิ้นศพแห่งมนุษย์หลานนั้น. ภ

ในเนื้อหาแสดงถึงภัยพิบัติ ๓ อย่างที่เกิดขึ้นในพระนคร ซึ่งเกิดจากความไม่สงบ และความไม่ทรงธรรมของพระราชา ชาวประจวบได้มีการประชุมเพื่อหาวิธีแก้ไข แต่ยังไม่สามารถหยุดยั้งภัยได้ ชนในเมืองได้กล่าวถึงการทำพิ

ประโยค - พระธัมปทัฏฐูกาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 138 พระภาคเจ้าพระองค์นั้นมีฤทธิ์มาก มีอานุภาพมาก ทรงแสดงธรรมเพื่อประโยชน์แก่สรรพสัตว์ เมื่อพระองค์เสด็จมาในที่นี้แล้ว ภัยเหล่านี้ก็ถึงความสงบได้" ชนแม่บุกชอบ

เนื้อหาในหน้าที่ 138 ของพระธัมปทัฏฐูกา เป็นการพูดถึงฤทธิ์อันยิ่งใหญ่ของพระผู้มีพระภาค และการที่ชาวเมืองไพศาลต้องการเชิญพระศาสดาเข้าเมืองเพื่อประโยชน์แก่สรรพสัตว์ นอกจากนี้ยังมีการบรรยายถึงการจัดเตรียม

ประโยค - พระมังปฐมุถูกฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 139 เกิดภัย ๓ อย่าง เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นไป ภัยเหล่านั้นก็สงบ เชิญเสด็จเริ่ม พระเจ้าข้า ข้าพระองค์ก็หลายจะไป" พระสาศดาพร งดับคำของชนเหล่านั้นแล้ว ทรงใคร่ครว

ในเนื้อเรื่องนี้ พระศาสดาเสด็จขึ้นไปจนทำให้เกิดภัย ๓ อย่างซึ่งสงบลงเมื่อพระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปยังเมืองไฟคลี พระเจ้าข้าโพธิสารจึงโปรดให้ทำการป่าวร้องและจัดเตรียมหนทางเพื่อการเสด็จของพระศาสดา โดยมีก

ประโยค - พระจิ่มมปฏิรูปกถาแปล ภาค ๓ - หน้าาที่ 140 เป็นต้น ทรงอารามพระศาสดาให้ประทับอยู่ในวิหารแห่งหนึ่ง ๆ ถวายมาหาทนแล้ว ให้เสด็จถึงฝั่งแม่น้ำคาโดย ๕ วัน ทรงประดับ เรือในวันที่นั้น พลางทรงส่งข่าวไปแก

ในบทความนี้กล่าวถึงการต้อนรับพระศาสดาโดยชาวเมืองไพศรีที่จัดเตรียมพื้นที่ต้อนรับและประดับเรือใน วันที่สำคัญ โดยพระเจ้าพิมพิสารได้จัดสรรเรือ ๒ ลำพร้อมด้วยพลุและดอกไม้เพื่อเป็นการต้อนรับพระองค์อย่างสมเกี

ประโยค - พระจัมปาทิฏฐุถกจะแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 141 เมื่อพระศาสดาเสด็จขึ้นจากเรือเหยียบฝั่งแม่น้ำท่านั้น มหามงดงเด่นยังฝนโบกสรงพรหมท่านให้ตกแล้ว ในที่ทุก ๆ แห่ง น้ำประมาณเพียงเขา เพียงสะเอวนเป็นต้น ไหลน

ในขณะที่พระศาสดาเสด็จขึ้นจากเรือที่แม่น้ำ กทำให้ภูมิภาคสะอาดและคนต่างวิงวอนให้พระองค์ประทับในเมืองไพศาล และถวายบูชาในโอกาสต่าง ๆ โดยมีเทวาและฤทธิ์ที่มาช่วยเหลือ ขณะเดียวกัน พระศาสดาได้ตรัสเรียกพระอานน

ประโยค - พระธัมมปุจฉาอธิษฐาน คำแปล ภาค ๓ - หน้า 145 ทั้งหลายได้เสด็จขึ้นสู่เรือแล้วก็สำหรับหนึ่ง แม้บรรดิกัปณ์ทั้งหลาย รูปหนึ่ง ๆ ก็ขึ้นสู่เรืออีกหนึ่ง ๆ เหมือนกัน พญานาคทั้งหลาย นิยมถือกินมีพระพุทธเ

ในบทนี้กล่าวถึงการเสด็จขึ้นเรือของพระพุทธเจ้าและบรรดาพญานาคที่เข้าร่วมฟังธรรมที่สำนักของพระศาสดา โดยมีการต้อนรับจากพระราชา และพระพุทธเจ้าทรงบูชาในสักการะด้วยวัตถุทิพย์ อนุภาพของพระพุทธเจ้ายังสร้างความ

ประโยค - พระธรรมปัฏฐูกถาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 146 "อันเดียว และมีมรสุพเป็นอันเดียว." พระศาสดาเสด็จมาแล้ว ตรัสถามว่า "ภูมทั้งหลาย บัดนี้ เธ Pall ,nมังประชมมปรด้วยกถาอะไรหนอ ?" เมื่อถวมกล่านั้น กรมทูลว่

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสถามถึงโภชน์ที่เขาได้รับมาและสามารถประกาศเนื้อความของพระธรรมได้ นอกจากนี้ยังเล่าถึงอดีตของสุสมมณฑผู้ที่มีความปรารถนาในการเรียนรู้ในเมืองพาราณสี ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากบิดาและพรา

ประโยค - พระอิ่มปทุมีจูกล่าวแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 147 ทรงจำม Nowoที่เรียนแล้ว ๆ ไม่ให้เสื่อมไป ราวกว่ามันสีเขาเท่าไว้ในภาพชนะทองคำ ต่อกลาไม่นาน ได้เรียนมณฑลทั้งหมด อัน คนพี่เรียนจากปากของอาจารย์ ทำกา

ในเนื้อเรื่องนี้ พระสุสีมาได้เดินทางไปยังสำนักของพระปิยันพุทธะเพื่อค้นหาความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่เขาไม่สามารถเข้าใจได้เกี่ยวกับศิลปะของการศึกษา ซึมซับคำสอนจากอาจารย์และพระปิยันพุทธะ จนกระทั่งเขาได้บวชแ

ประโยค - พระพุทธปฏิจจสมุปบาท ภาค ๓ - หน้า 149 ลานพระเจดีย์ ของพระปัจเจกพระพุทธองค์สมุสมั เรานั้น ชนทั้งหลายจึงทำทาง ๔ โชคน์ให้ปราศจากตอและหนาม ทำให้สะอาด มีพื้นสะอาดสมบูรณ์ เราได้รับสียาระงเลยเปล่าใน

ในหน้านี้นำเสนอเกี่ยวกับการบูชายัญและพุทธานุภาพที่ลานพระเจดีย์ของพระปัจเจกพระพุทธเจ้า โดยอธิบายถึงการบูชาด้วยดอกไม้และความสำคัญของกรรมที่ทำให้ผลการบูชาสำเร็จ มีการกล่าวถึงความหมายแห่งการสละสุขเพื่อพบส

ประโยค - พระอิ่มมปัทม์ถูกฉกฉลายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 152 [การจองวารันให้เกิดทุกข์] แม่นางกุมารกามออนุนี้ ทำกละแล้ว บังเกิดเป็นแม่ไกในเรือน นั่นเหมือนกัน แม้ได้ตกฟองทั้งหลายแล้ว นางแมวมานั่งก็อิ่มกิน ฟอ

เนื้อหาเกี่ยวกับการเจริญเติบโตของสัตว์และการต่อสู้เพื่อความอยู่รอด โดยเฉพาะการเกิดใหม่และการยึดติดของสัตว์ที่เป็นตัวอย่างให้เห็นถึงการเกิดและการตาย รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างสัตว์ที่มี่ความปรารถนาที่แต

ประโยค - พระอิฐปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 155 อันแล" ดังนี้แล้ว เมื่ออะทรงแสดงธรรม ได้ตรัสพระคาถาหลานี้ว่า:- ก็ ญาณะทิงสิ่งที่ควรทำ, แต่ย่อมทำสิ่งที่ไม่ควรทำ; อาสวะทั้งหลาย ย่อมเจริญแก่กิเลสเหล่า

ในบทนี้ พระอิฐปฏิรูปได้แสดงหลักธรรมอย่างชัดเจน โดยการตรัสพระคาถาเกี่ยวกับการปฏิบัติที่ถูกต้องและไม่ถูกต้องในชีวิต เช่น อาสวะที่เป็นอุปสรรคต่อการบรรลุธรรม ทั้งนี้ยังมีการกล่าวถึงภิญญาและวิธีที่ควรปฏิบั

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 156 อาสะทัง ๔ ย่อมเจริญแก่กิเลสเหล่านั้น ผู้ซื้อว่า มิมะนะประดูไม้ อ้ออั้นยกขึ้นแล้ว เพราะกระยกมะนะเพียงดังไม้เบื่อเที่ยวไป ชื่อว่า ประมาทแล้วเพราะปล่อยสติ

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการเจริญงอกงามของอาสะทังที่เกี่ยวพันกับกิเลสและความสำคัญของการมีสติในการกระทำของภิกษุ ซึ่งมุ่งเน้นไปที่การไม่ทำสิ่งที่ไม่ควรจะทำและการอยู่ในความยึดมั่นถือมั่น การเรียนรู้และทำสิ่

ประโยค - พระจิมปฏิรูปฉลองแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 157 ๔. เรื่องพระลักษณ์ภูมิเที่ยงเร* [๒๒๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดาว เมื่อประทับอยู่ในพระเวหา ทรงปลารกพระลักษณ์ภูมิเที่ยงเถร ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "มาตร ปิ

ในเนื้อหาเกี่ยวกับพระศาสดาว ทรงให้พระธรรมเทศนาแก่ภิกษุที่เข้ามาเผาพระศาสดาว ณ ที่ประทับกลางวัน โดยมีการพูดคุยในสภาพวุ่นวายและความสงสัยของภิกษุทั้งหลาย พระศาสดาวได้ทำการสอนทำให้เกิดความเข้าใจในบทเรียนช

ประโยค - พระ้มปัชฉูกปลูแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 158 [แก้รรอง] บรรดาบเหล่านั้น ว่า สานุโจ ได้แก่ ผู้เป็นไปกับผู้จัดการส่วนให้สำเร็จ คือเจ้าหน้าที่เก็บส่วน ก็ในพระคาถานี้ มันติพังทรงวิจฉยาวัตหาชื่อว่า มรรค

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของสานุโจในกระบวนการจัดการและการศึกษาในพระคาถา การอิงสัทธิศักดิ์แบบต่าง ๆ และบทบาทของอายตนะในการสร้างความรู้สึกของตัวตน นอกจากนี้ยังมีการอภิปรายถึงความเกี่ยวข้องของกิเลสและการ

ประโยค - พระธัมปทัศน์กาลแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 159 มรรคาญ จึงเป็นผู้ไม่มีกุญ ๆ ปอญ. ในกลางจบเทศนา ภิกษหวาสนั้น ดำรงอยู่ในพระอรหัตแล้ว. (พระคาถาที่ ๒) แม่ในพระคาถาที่ ๒ เรื่องก็เหมือนกันเรื่องก่อนหนนเอง.

ในภาคที่ ๓ ของพระธัมปทัศน์กาล ได้กล่าวถึงมรรคาญ ซึ่งคือผู้ที่ไม่มีกุญแจนำไปสู่ความรู้แจ้ง นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงพระคาถาที่ ๒ โดยจะเห็นว่าความหมายเหมือนกับเรื่องก่อนหน้านี้โดยนายในพระคาถาได้มีการปรา

ประโยค - พระธัมมปฏิจจสมุปบาท ภาค ๓ - หน้าที่ 160 เสื้อโคร่งเที่ยวไปแล้วนั้น, วิจิตฉานวรรณเช่นกับหนทางที่เสื้อโคร่งเที่ยวไปแล้วนั้น เป็นที่ ๕ แห่งหมวด ๕ แห่งวรรณนั้น เพราะจะนั่น หมวด ๕ แห่งนิรนุบายวิจ

บทนี้กล่าวถึงความหมายของพระธัมมปฏิจจสมุปบาทในหมวด ๕ ของวิจิตฉานวรรณ โดยอธิบายถึงความสำคัญของกิณุคนละและอรหัตตรมรรกาญ นอกจากนี้ ยังได้พูดถึงบทพระคาถาที่เกี่ยวข้องและบทที่เหลือ ซึ่งสะท้อนถึงแนวคิดที่มีค

ประโยค- พระธรรมปฐมถูกแปล ภาค ๓- หน้า ที่ 162 แล้ว ไปเพื่อขอการไม ได้พาแม่มันไปแล้ว บรรทุกเกวียนให้เต็ม แล้วด้วยไมในคง ข้ามมา (ถึง) ภายนอกเมือง ปล่อยโคไปอ่อน มีความสำราญดูดังนี้ ในที่ใกล้ป่าช้า แล้วได

เนื้อหานี้มีการเล่าถึงการนำโคเข้ามาในเมืองในช่วงเวลาเย็น และการเกิดเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติด้านกฐิติ ขณะเดียวกันยังมีการพูดถึงบุคคลที่มีความเชื่อแตกต่างกันในเรื่องสัมมาทิฐิและมิจฉาทิฐิ โดยม